¡Qué día hemos tenido!

Mi primera clase

1. Monólogo: ¡Qué día hemos tenido!

Hoy he tenido un día muy largo, pero interesante. Esta mañana me he levantado temprano porque tenía clase en la universidad. He desayunado en casa, he preparado mi mochila y he salido en coche con mi hermano. Vivimos en un piso cerca de la estación, así que llegamos al centro bastante rápido. Primero he entrado en clase, he saludado a mis compañeros y he abierto mi cuaderno para escribir algunas palabras nuevas.

Durante la mañana, he estudiado español y he escuchado una explicación sobre la rutina diaria. También hemos hablado de las familias en la España actual. Mi profesora ha dicho que hoy en día existen muchos tipos de familia: familias con hijos, sin hijos, con un solo padre, con dos madres, con abuelos, con mascotas, y también familias donde todos hablan dos lenguas. En mi caso, mi familia es bilingüe porque en casa hablamos español y también otra lengua materna.

Después de clase, he ido a comer con una amiga. Hemos comido en un restaurante pequeño cerca de la academia. Yo he tomado arroz y ella ha pedido una ensalada. Luego hemos hablado de nuestras emociones. Yo le he dicho que a veces me siento con frío por la mañana, con hambre antes de comer, con sed después de caminar mucho y con sueño por la tarde. Ella me ha contestado que se siente igual cuando tiene demasiadas cosas que hacer.

Por la tarde, he trabajado unas horas en una oficina. No siempre es fácil, pero me gusta porque aprendo mucho. He escrito correos, he abierto documentos y he hablado con clientes. Más tarde, he vuelto a casa, he cenado con mi familia y he pasado un rato tranquilo viendo una serie. Después me he duchado, he preparado la ropa para mañana y me he ido a la cama antes de las once.

Ahora estoy cansado, pero contento. Creo que la vida cotidiana puede ser sencilla, pero también llena de pequeños momentos importantes. A veces tenemos más tiempo, a veces menos, pero siempre hay algo nuevo que aprender. Hoy, por ejemplo, he aprendido vocabulario nuevo, he practicado gramática y he recordado que cada día forma parte de nuestra historia personal.

ترجمه منولوگ:

امروز یک روز خیلی طولانی، اما جالب داشته‌ام. امروز صبح زود بیدار شدم چون در دانشگاه کلاس داشتم. در خانه صبحانه خوردم، کوله‌پشتی‌ام را آماده کردم و با ماشین همراه برادرم راه افتادم. ما در یک آپارتمان نزدیک ایستگاه زندگی می‌کنیم، بنابراین خیلی سریع به مرکز شهر رسیدیم. اول وارد کلاس شدم، به همکلاسی‌هایم سلام کردم و دفترم را باز کردم تا چند واژه جدید بنویسم.

در طول صبح، اسپانیایی خواندم و به توضیحی درباره روتین روزانه گوش دادم. همچنین درباره خانواده‌ها در اسپانیای امروز صحبت کردیم. معلمم گفت که امروزه انواع زیادی از خانواده وجود دارد: خانواده‌هایی با فرزند، بدون فرزند، با یک پدر، با دو مادر، با پدربزرگ و مادربزرگ، با حیوان خانگی، و همچنین خانواده‌هایی که همه در آن دو زبان صحبت می‌کنند. در مورد من، خانواده‌ام دوزبانه است چون در خانه اسپانیایی و همچنین یک زبان مادری دیگر صحبت می‌کنیم.

بعد از کلاس، برای ناهار با یکی از دوستانم رفتم. در یک رستوران کوچک نزدیک آموزشگاه غذا خوردیم. من برنج خوردم و او یک سالاد سفارش داد. بعد درباره احساساتمان صحبت کردیم. من به او گفتم که گاهی صبح‌ها احساس سرما می‌کنم، قبل از غذا گرسنگی، بعد از پیاده‌روی زیاد تشنگی، و بعدازظهر خستگی/خواب‌آلودگی. او هم گفت که وقتی کارهای زیادی دارد، احساسش مثل من می‌شود.

عصر چند ساعت در یک اداره کار کردم. همیشه آسان نیست، اما دوستش دارم چون چیزهای زیادی یاد می‌گیرم. ایمیل نوشتم، پرونده‌ها را باز کردم و با مشتری‌ها صحبت کردم. بعدتر به خانه برگشتم، همراه خانواده‌ام شام خوردم و مدتی آرام به تماشای یک سریال پرداختم. بعد دوش گرفتم، لباس فردا را آماده کردم و قبل از ساعت یازده به رختخواب رفتم.

الان خسته‌ام، اما خوشحال. فکر می‌کنم زندگی روزمره می‌تواند ساده باشد، اما در عین حال پر از لحظه‌های کوچک و مهم است. گاهی وقت بیشتری داریم، گاهی کمتر، اما همیشه چیزی جدید برای یاد گرفتن وجود دارد. امروز مثلاً واژگان جدیدی یاد گرفتم، دستور زبان تمرین کردم و به یاد آوردم که هر روز بخشی از داستان شخصی ماست.