Mi vida personal, mi familia y mi rutina

Mi primera clase

1. Monólogo: Presentación personal y vida cotidiana

Hola a todos. Me llamo Sara Martínez García y soy una estudiante española de veintitrés años. Soy de Madrid, una ciudad grande, activa y muy vibrante. Vivo en una calle tranquila, cerca de mi academia de idiomas. Mi domicilio está en el centro, así que puedo ir a clase andando. Eso me gusta mucho porque prefiero vivir entre la tranquilidad y el movimiento de la ciudad.

Ahora mismo, mi profesión principal es ser estudiante, pero también me dedico por las tardes a ayudar en una librería. Me gusta trabajar con personas, hablar con clientes y aprender cosas nuevas. Mi profesora dice que soy una alumna muy aplicada y que tengo buena ilusión por el futuro. Yo también tengo mucha esperanza en mejorar mi español.

Mi familia es muy importante para mí. Somos una familia pequeña, pero muy unida. Mis padres trabajan mucho: mi madre es médico y mi padre es profesor. Mi hermano mayor vive en otra ciudad y mi hermana menor todavía va al instituto. También tenemos una mascota, un perro blanco llamado Leo. Él siempre nos da alegría y tranquilidad. En mi casa hay mucho amor, pero también, a veces, un poco de estrés, sobre todo cuando hay exámenes o mucho trabajo.

Por la mañana me levanto temprano, desayuno, me ducho y salgo de casa. Después voy a clase, donde saludo a mis compañeros y a mi profe. En clase practicamos el vocabulario de la unidad: las personas, los colores, las profesiones, los sentimientos y las preguntas personales. Me gusta aprender a decir ¿quién soy?, ¿de dónde soy?, ¿dónde vivo? y ¿cuál es mi profesión? porque así puedo presentarme mejor.

En mi tiempo libre, prefiero actividades tranquilas: leer, pasear, escuchar música o hablar con mi familia. Los fines de semana, a veces voy al parque con mi hermana, o salgo con una amiga a tomar un café. Si hace buen tiempo, vamos a la piscina o caminamos por la calle. Me gustan mucho los colores: el azul, el verde, el blanco y el amarillo. Mi color favorito es el azul porque me transmite paz y tranquilidad.

A veces siento miedo cuando tengo que hablar delante de muchas personas, pero intento no pensar en eso. También siento alegría cuando apruebo un examen, tristeza cuando echo de menos a alguien, y mucho amor por mi familia y mis amigos. Para mí, la amistad es fundamental: un buen amigo escucha, ayuda y comprende.

Creo que la vida personal es muy importante porque explica quiénes somos, de dónde venimos y cómo vivimos. En España, muchas familias son diversas: hay familias pequeñas, grandes, con hijos, sin hijos, con abuelos, con mascotas o con un solo padre o una sola madre. Todas son diferentes, pero todas pueden ser auténticas y bonitas. Yo, por ejemplo, valoro mucho mi familia y mi rutina diaria, porque me ayudan a sentirme bien.

ترجمه منولوگ:

سلام به همه. اسم من سارا مارتینز گارسیا است و من یک دانشجوی اسپانیایی ۲۳ ساله هستم. من اهل مادرید هستم، شهری بزرگ، پرتحرک و بسیار پرجنب‌وجوش. در یک خیابان آرام، نزدیک آموزشگاه زبانم زندگی می‌کنم. محل سکونت من در مرکز شهر است، بنابراین می‌توانم پیاده به کلاس بروم. این موضوع را خیلی دوست دارم چون ترجیح می‌دهم بین آرامش و جنب‌وجوش شهر زندگی کنم.

در حال حاضر، شغل اصلی من دانشجو بودن است، اما بعدازظهرها هم در یک کتاب‌فروشی کمک می‌کنم. کار کردن با مردم، صحبت کردن با مشتری‌ها و یاد گرفتن چیزهای جدید را دوست دارم. معلمم می‌گوید من دانش‌آموزی بسیار کوشا هستم و برای آینده اشتیاق زیادی دارم. من هم امید زیادی دارم که اسپانیایی‌ام بهتر شود.

خانواده‌ام برای من بسیار مهم است. ما یک خانواده کوچک اما بسیار متحد هستیم. پدر و مادرم زیاد کار می‌کنند: مادرم پزشک است و پدرم معلم است. برادر بزرگ‌ترم در شهر دیگری زندگی می‌کند و خواهر کوچک‌ترم هنوز به دبیرستان می‌رود. ما همچنین یک حیوان خانگی داریم، یک سگ سفید به نام لئو. او همیشه به ما شادی و آرامش می‌دهد. در خانه ما عشق زیادی هست، اما گاهی هم کمی استرس، مخصوصاً وقتی امتحان داریم یا کار زیاد است.

صبح‌ها زود بیدار می‌شوم، صبحانه می‌خورم، دوش می‌گیرم و از خانه بیرون می‌روم. بعد به کلاس می‌روم و با همکلاسی‌ها و استادم سلام و احوال‌پرسی می‌کنم. در کلاس واژگان این درس را تمرین می‌کنیم: آدم‌ها، رنگ‌ها، شغل‌ها، احساسات و پرسش‌های شخصی. یاد گرفتن اینکه بگویم من کی هستم؟، اهل کجا هستم؟، کجا زندگی می‌کنم؟ و شغلم چیست؟ را دوست دارم، چون این‌گونه بهتر می‌توانم خودم را معرفی کنم.

در اوقات فراغت، فعالیت‌های آرام را ترجیح می‌دهم: خواندن، قدم زدن، گوش دادن به موسیقی یا صحبت کردن با خانواده‌ام. آخر هفته‌ها، گاهی با خواهرم به پارک می‌روم یا با دوستی برای نوشیدن قهوه بیرون می‌رویم. اگر هوا خوب باشد، به استخر می‌رویم یا در خیابان قدم می‌زنیم. رنگ‌های زیادی را دوست دارم: آبی، سبز، سفید و زرد. رنگ مورد علاقه من آبی است، چون به من آرامش و آسودگی می‌دهد.

گاهی وقتی مجبورم جلوی افراد زیادی صحبت کنم، ترس دارم، اما سعی می‌کنم به آن فکر نکنم. همچنین وقتی امتحانی را با موفقیت می‌گذرانم، شادی احساس می‌کنم؛ وقتی دلم برای کسی تنگ می‌شود، غم دارم؛ و نسبت به خانواده و دوستانم عشق زیادی احساس می‌کنم. برای من دوستی بسیار اساسی است: یک دوست خوب گوش می‌دهد، کمک می‌کند و درک می‌کند.

فکر می‌کنم زندگی شخصی بسیار مهم است، چون نشان می‌دهد ما چه کسی هستیم، از کجا آمده‌ایم و چگونه زندگی می‌کنیم. در اسپانیا، بسیاری از خانواده‌ها متنوع‌اند: خانواده‌های کوچک، بزرگ، با فرزند، بدون فرزند، با پدربزرگ و مادربزرگ، با حیوان خانگی یا حتی با یک پدر یا یک مادر. همه متفاوت‌اند، اما همه می‌توانند واقعی و زیبا باشند. من شخصاً برای خانواده‌ام و برنامه روزمره‌ام ارزش زیادی قائلم، چون آن‌ها به من کمک می‌کنند احساس خوبی داشته باشم.